IBAN NL16ABNA0500334323 t.n.v. Stichting KOCR te Rotterdam

Wilms' tumoren

Onderzoeksproject:
Klinische, genetische en moleculaire achtergrond van Wilms' tumoren bij kinderen.
Onderzoeker:
Heidi Segers
Projectleider:
M.M. van den Heuvel-Eibrink

Wilms' tumor is de meest voorkomende kwaadaardige niertumor op kinderleeftijd. De meeste Wilms' tumoren ontstaan bij patiënten zonder onderliggende erfelijke aandoening zogenaamde (sporadische Wilms' tumoren). Slechts bij een minderheid van de kinderen ontstaat een Wilms' tumor tengevolge van een erfelijke aandoening. De belangrijkste erfelijke aandoeningen met een verhoogd risico op Wilms' tumoren hangen samen met een afwijking in het WT1-gen of met zogenaamde 'overgroei'. Mensen met een aangeboren afwijking in het WT1-gen hebben naast een verhoogd risico op Wilms' tumoren ook een verhoogd risico op afwijkingen van de nieren, urinewegen of genitaliën. Het meest voorkomende overgroei-syndroom is het Beckwith-Wiedemann syndroom. Dan is er een verhoogd risico op kanker op de kinderleeftijd en overgroei van een (deel van het) lichaam of organen. De afwezigheid van uiterlijke kenmerken lijkt een onderliggende aangeboren genetische afwijking echter niet uit te sluiten. In dit onderzoek gaan we na hoe vaak een erfelijke aandoening voorkomt bij kinderen met een Wilms' tumor. Ook onderzoeken we het verband tussen de genetische afwijking (genotype) en welke uiterlijke kenmerken zichtbaar zijn (fenotype).

De meeste Wilms' tumoren treden echter sporadisch op waarbij bijna nooit veranderingen in bepaalde genen in de tumorcellen zijn aangetoond. Het doel van dit onderzoek is meer inzicht te krijgen in mogelijke onderliggende mechanismen die een rol spelen bij het ontstaan van Wilms' tumoren. Hiervoor onderzoeken we of er bij kinderen met een Wilms' tumor problemen zijn met het herstelmechanisme dat ons lichaam heeft om DNA afwijkingen te repareren. DNA-fouten kunnen uiteindelijk kanker veroorzaken.

De overlevingskans van kinderen met een Wilms' tumor is ongeveer 80-90%. De reden waarom bij 10-20% van de kinderen een aggressievere vorm van Wilms' tumor aanwezig is waaraan zij overlijden is niet bekend. Daarom zullen wij de chromosomen van 300 kinderen met een Wilms' tumor analyseren en onderzoeken welke afwijkingen samengaan met een agressief type Wilms' tumor. Met dit onderzoek willen we een beter inzicht krijgen in belangrijke genetische markers die kunnen bijdragen aan het identificeren van Wilms' tumoren met een slechte of goede prognose.